Psalm 88

Dag en nacht roep ik tot U

Nacht en rust · 1773

Lezen

Vers 1

O God mijns heils, mijn toeverlaat,
Tot U hef ik mijn droeve klachten;
Ik roep, bij dagen en bij nachten,
Tot U in mijnen jammerstaat;
Ik nader biddend; wil mij horen,
En neig tot mijn geschrei Uw oren.

Vers 2

Mijn ziel, der tegenheden zat,
Wordt moedeloos, wil mij begeven;
Het einde nadert van mijn leven;
'k Ben krachteloos en afgemat;
Ik ben, door overmaat van kwalen,
Als zij, die reeds ten grave dalen.

Vers 3

'k Ben afgezonderd bij den hoop
Der doden, die, ter neer geslagen,
In 't bloeien van hun blijde dagen
Gestuit in hunnen levensloop,
Met aard' bedekt, van elk vertreden,
Door Uwe hand zijn afgesneden.

Vers 4

Gij hebt mij in den kuil gelegd,
ln diept', in duisternis gesloten;
Uw grimmigheid heeft mij verstoten,
Mij neergedrukt, mij troost ontzegd;
Gij doet op mij Uw oordeel komen,
Als onweerstaanb're waterstromen.

Vers 5

Ik derf mijn vrienden, tot mijn straf;
Zij zijn vervreemd van mededogen;
Ik ben een gruwel in hun ogen,
Gij wendt hen allen van mij af.
Een bange kerker doet mij zuchten;
Ik kan de banden niet ontvluchten.

Vers 6

'k Ben met verschrikking aangedaan;
Mijn moed verflauwt, mijn leden beven;
Uw dierb're gunst heeft mij begeven;
De vlam Uws toorns doet mij vergaan;
'k Moet dag aan dag met duizend rampen,
Als met het woên der golven, kampen.

Vers 7

Mijn ogen treuren om mijn leed,
Om al mijn angst, om al mijn lijden;
O HEER, wil mij van straf bevrijden;
Ach, toon U tot mijn hulp gereed;
'k Smeek dag aan dag om Uw ontferming;
Leen mij de hand tot mijn bescherming.

Vers 8

Zult Gij aan doden wond'ren doen,
Zult g' overleed'nen doen verrijzen,
Om hier Uw groten naam te prijzen?
Zal 't graf Uw wijzen raad bevroên,
Zal daar Uw goedheid zich verspreiden,
Zal 't woest verderf Uw trouw verbreiden?

Vers 9

Waarom is 't, dat Gij mij verstoot,
Waarom verbergt G' uw gunstrijk' ogen?
'k Was van der jeugd af neergebogen,
Bedrukt, en worst'lend met den dood;
Ik moet, vol angst, Uw gramschap dragen,
'k Ben twijfelmoedig en verslagen.

Vers 10

Vers 11

Gij hebt èn metgezel èn vrind,
Van mij verwijderd in mijn lijden,
Zodat mijn ziel, hoe z' ook moet strijden,
Bij niemand heul of bijstand vindt;
'k Zoek hen vergeefs, 'k moet eenzaam wenen;
Al mijn bekenden zijn verdwenen.

Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 88 is een klacht-psalm waarin de dichter zijn diepe droefheid en wanhoop uit aan God. Deze psalm wordt toegeschreven aan de zonen van Korach en heeft een moeilijke en sombere toon. Het thema 'Nacht en rust' wordt in deze psalm niet direct positief uitgewerkt, maar eerder als een staat van afwezigheid van God en hoop.

Kernboodschap

De kernboodschap van deze psalm is dat zelfs in de donkerste tijden van ons leven, God nog steeds onze enige hoop is. De dichter smeekt God om ontferming en om zijn aanwezigheid te ervaren, ook al voelt hij zich verlaten. De psalm is een uitdrukking van de strijd om hoop te behouden in het aangezicht van immense lijden.

Voor vandaag

Voor vandaag betekent deze psalm dat we, ook wanneer we in grote moeilijkheden verkeren, God mogen aanspreken en om hulp vragen. Het erkennen van onze eigen zwakheid en het zoeken naar Gods aanwezigheid in de duisternis is een essentieel onderdeel van ons geloofsleven. Door Psalm 88 te bestuderen, kunnen we een dieper inzicht krijgen in de complexiteit van het menselijk lijden en de noodzaak van Gods nabijheid.

Verdiepingsvragen

Hoe kun je in tijden van diepe ellende en twijfel aan Gods aanwezigheid nog steeds hoop behouden?

Op welke manier kan het bidden van Psalm 88 een troost zijn voor hen die lijden?

Hoe kan de gemeenschap van gelovigen een rol spelen in het bieden van ondersteuning en nabijheid aan hen die in donkere tijden verkeren?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.

Dag 3 Dag 5