God is mijn licht, mijn heil; wien zou ik vrezen?
Hij is de HEER, die hulp verschaft in nood;
Mijn levenskracht; 'k heb niet vervaard te wezen:
Hij is't ,die mij beveiligt voor den dood.
Wanneer de macht der bozen sloeg aan 't woên,
En aanrukt', om zich met mijn vlees te voên.
Stiet zelf dit rot, dat mij benauwt en haat,
Den voet, en viel; omdat het God verlaat.
Vers 2
Al zie ik zelfs een leger mij omringen,
Nog vrees ik niet; 'k verlaat mij op den HEER;
Al wil men mij door enen oorlog dwingen,
'k Leg mij gerust, hierop vertrouwend, neer.
Deez' éne zaak heb ik begeerd van God;
Daar zoek ik naar; dit zij mijn zalig lot:
Dat ik, zo lang mij 't levenslicht bescheen,
In 's HEEREN huis mocht wonen hier beneên.
Vers 3
Och, mocht ik, in die heilige gebouwen,
De vrije gunst, die eeuwig Hem bewoog,
Zijn lieflijkheid en schonen dienst aanschouwen!
Hier weidt mijn ziel met een verwond'rend oog.
Want God zal mij, opdat Hij mij beschutt',
In ramp en nood versteken in Zijn hut;
Mij bergen in't verborgen van Zijn tent,
en op een rots verhogen uit d' ellend'.
Vers 4
God zal mijn hoofd nu boven 's vijands benden
Verhogen; dies wil ik, met blij geschal,
In Zijne tent het offer opwaarts zenden,
Daar psalm en lied Zijn lof vermelden zal.
Verhoor, o HEER, toon mij een gunstig oog;
Ik zal mijn stem verheffen naar omhoog;
Verhoor mij toch, bewijs mij Uw genâ,
En antwoord mij, die voor Uw aanzicht sta.
Vers 5
Mijn hart zegt mij, o HEER ,van Uwentwegen:
“Zoek door gebeên met ernst Mijn aangezicht”,
Dat wil, dat zal ik doen; ik zoek den zegen
Alleen bij U, o bron, van troost en licht!
Verberg toch niet Uw oog van mij, o HEER!
Ik ben Uw knecht, zie niet in toorne neer.
Gij waart mijn hulp in al mijn zielsverdriet.
O God mijns heils, begeef, verlaat mij niet.
Vers 6
Want, schoon ik zelfs van vader en van moeder
Verlaten ben, de HEER is goed en groot;
Hij is en blijft mijn Vader en Behoeder.
Leer mij, o God, Uw weg in allen nood;
Bestuur, om mijns verspieders wil, mijn voet
Op 't effen pad; dat 's vijands euvelmoed
Mij nimmer treff'; vervoerd door list en dwang,
Getuigt men vals tot mijnen ondergang.
Vers 7
Zo ik niet had geloofd, dat in dit leven
Mijn ziel Gods gunst en hulp genieten zou,
Mijn God, waar was mijn hoop, mijn moed, gebleven?
Ik was vergaan in al mijn smart en rouw.
Wacht op den HEER, godvruchte schaar, houd moed:
Hij is getrouw, de bron van alle goed;
Zo daalt Zijn kracht op u in zwakheid neer;
Wacht dan, ja wacht, verlaat u op den HEER.
Inzicht & verdieping
Achtergrond
De psalm 27 is een lofpsalm die wordt toegeschreven aan koning David. Historisch gezien werd deze psalm mogelijk geschreven tijdens de periode van Davids ballingschap, toen hij werd achtervolgd door zijn zoon Absalom. Theologisch gezien benadrukt de psalm het thema van vertrouwen en hoop in God in tijden van nood en achtervolging.
Kernboodschap
De kernboodschap van deze psalm is dat God onze enige bron van hoop, licht en kracht is, zelfs in de donkerste en moeilijkste tijden. De psalm roept ons op om ons te verlaten op God en zijn goedheid, en om zijn aanwezigheid en bescherming te zoeken in zijn tempel. De psalm benadrukt ook de noodzaak van een persoonlijke relatie met God en om zijn wil te zoeken in alle omstandigheden.
Voor vandaag
Praktisch gezien kan deze psalm ons vandaag nog steeds aanzetten om ons te verlaten op Gods goedheid en kracht in tijden van strijd en onzekerheid. We kunnen deze boodschap toepassen door regelmatig tijd door te brengen in aanbidding en gebed, en door Gods Woord te bestuderen en te gehoorzamen. Door ons te verlaten op God en zijn beloften, kunnen we vrede en hoop vinden, zelfs in de moeilijkste omstandigheden.
Verdiepingsvragen
1
Hoe kunnen we ons verlaten op God in tijden van nood en achtervolging?
2
Wat betekent het voor jou om Gods aanwezigheid en bescherming te zoeken in zijn tempel?
3
Hoe kun je de boodschap van deze psalm toepassen in je dagelijkse leven en omstandigheden?
Stel een vraag
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.
.png){kind=icon}
iPsalm